LeutjeLaifde praktijk voor moeder en kind.      

Blog: 

            Het moederschap en natuurlijke baby communicatie..


In deze blog wil ik jullie graag meenemen naar het moment dat ik voor het eerst moeder werd en hoe ik de natuurlijke babycommunicatie ontdekte. Nooit had ik verwacht dat mijn eigen kind een enorme transformatie in mij teweeg zou gaan brengen.

En ook nooit had ik durven te verwachten dat die transformatie van invloed zou gaan zijn op het starten van een eigen praktijk voor moeder en kind.

Toen ik bijna 9 jaar geleden voor het eerst moeder werd dacht ik al een goed beeld te hebben van de zorg rondom baby’s. Mijn eigen referentiekader was opgebouwd vanuit ervaringen die ik had opgedaan met baby’s vanuit mijn jeugd. Diverse oppaskindjes kwamen bij ons thuis gedurende die jaren en zo had ik al het een en ander gezien en ervaren.

Baby’s vond ik altijd al reuze interessant en bij de bibliotheek leende ik regelmatig boeken die gingen over het onderwerp baby.

Onwijs veel geluk had ik dat ik op mijn 19e voor het eerst al tante werd van een prachtig meisje. Mijn rol als tante nam ik zeer serieus en ik knuffelde en verwende haar maar al te graag. In de volgende 7 jaren kwamen daar nog 4 prachtige meisjes bij en ook daar mocht ik onwijs veel prachtige momenten van meebeleven. Ik genoot van het zorgen voor die dametjes. Het tante-schap is echt the next best thing <3…

Tot het moment daar was dat ik zelf in verwachting was van een prachtig jongetje! Wat was het speciaal om zelf een zwangerschap te mogen ervaren.

Tijdens mijn zwangerschap begon ik mij te verdiepen in onderwerpen rondom zwangerschap, bevalling en babytijd. En zo kwam ik ook in contact met andere zwangeren. Een aantal daarvan hadden al een kind. En van deze vrouwen leerde ik een andere manier van omgang met een baby. Pas veel later kwam ik erachter dat die gedachten gang past bij attachment parenting oftewel natuurlijk ouderschap. Het ergonomisch dragen alsook het rooming in (baby in de wieg bij ouders op de slaapkamer) van een baby sprak mij daarin bijvoorbeeld ontzettend aan. Ik had gemerkt in mijn contact met baby’s dat ze veel behoefte hadden aan nabijheid. Dus dat leken mij logische stappen om te gaan zetten.

Verder stapte ik redelijk blanco het moederschap in.

Begin 2013 werd onze zoon geboren en het moedergevoel dat daarbij ontstond had ik nooit zo sterk verwacht. Ik voelde een enorm sterke drang om mijn kindje te beschermen en om zijn behoeftes te vervullen.

Daar waar ik vanuit mijn referentiekader van mening was dat een kindje in het eigen bedje zou slapen. Dat laten huilen best oké was. Niet continu bij je houden want stel je voor dat het kindje niets anders meer zou willen, op de klok voeden enz.. Echter 1 ding waarvan ik wist dat ik anders zou doen was het geven van borstvoeding.

Echter in de kraamweek met dat kleine mannetje op mijn borst gingen al die overtuigingen al heel snel de deur uit.

Ik gaf borstvoeding op verzoek en voor mij was het dan ook logisch om mijn zoontje zoveel mogelijk bij mij te houden. Intens genoot ik van zijn geur, geluiden en bewegingen. Ik merkte hoe goed ik zijn signalen leerde interpreteren. Wist precies wat hij nodig had en wanneer hij dat nodig had. Daar waar ik had verwacht dat hij in de wieg zou slapen werd dit al heel gauw samen slapen. Zodra hij behoefte signalen begon af te geven of moest huilen merkte ik dat mijn hersenen gelijk al signalen gaven dat ik hem direct moest gaan helpen. Dat gevoel voelde als een soort paniek en dat kon ik simpelweg niet negeren.

In de loop der weken stagneerde de borstvoeding ten gevolge van een afwijkende mond anatomie van mijn zoontje. Dreigende ondervoeding kwam aan de orde. En kolven gaf tot mijn verdriet niet het gewenste resultaat. In overleg met een lactatiekundige besloten deels over te stappen op de fles. Na nog een intensieve periode van proberen de borstvoeding te laten slagen moest ik uiteindelijk de keuze maken om te stoppen. Ongelooflijk wat een gevoel van falen. Ik had er geen idee van dat het niet vanzelfsprekend is dat borstvoeding niet altijd gelijk van een leien dakje gaat. Maar ook niet dat er zoveel factoren mee kunnen spelen tot het laten slagen van de borstvoedingsperiode.

Toen de keuze gemaakt was om te stoppen. Mijn zoontje goed groeide en tevreden was doordat hij voldoende voeding kreeg kwam de rust terug.

Dagelijks werd hij heel veel gedragen, en daar genoten wij allebei intens van. Slapen vond hij heerlijk in de draagdoek en het was ook simpelweg super praktisch. Samen slapen was heerlijk en op het zelfstandig slapen lag voor mij de nadruk niet meer. Sensitief reageren op de signalen die hij gaf zorgden ervoor dat het een heel tevreden kindje was.

In die periode merkte ik dan ook bewust op hoe sterk baby’s zijn in het communiceren. En leerde ik begrijpen dat de wijze van communiceren nog zoveel subtieler is dan dat wij volwassen veelal opmerken. In onze eigen drukke wereld vergeten wij veelal te kijken naar die signalen. Pas wanneer een baby zich goed laat horen door middel van huilen of door middel van aanhoudende onrust geeft het de trigger om een quick fix te willen bieden. En dat geeft dan nogal eens het tegenovergestelde resultaat. Waardoor een negatief vicieus cirkeltje kan ontstaan die lastig te doorbreken is.  

Na mijn oudste ben ik nog 5x moeder geworden. Echter van 4 heb ik de babytijd mogen beleven. Wat heb ik ontzettend veel van ze geleerd. Het natuurlijke gedrag van baby’s is zo ontzettend logisch en zo wijs als die baby’s al zijn ze weten precies wat ze nodig hebben.  

In de afgelopen jaren heb ik mij erg verdiept in vele onderwerpen rondom baby’s. Baby communicatie is een onderwerp waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Als geen ander weet ik hoe baby’s communiceren en wat ze nodig hebben. Vanuit zowel deze ervaring als de opgedane kennis door middel van opleidingen is de cursus babytaal ontwikkeld. In deze cursus leer je zowel de Dunstan babytaal als de natuurlijke babytaal.

Na de cursus weet jij precies hoe jouw baby communiceert en hoe jij daarbij aan kunt sluiten. kunt u content plaatsen.


E-mailen
Map
Info